Müze ziyareti için Müze Gazhane’ye gittiğimde kendimi ikinci vatanım İtalya’da sandım birden hem de korona virüs günlerinde  hem de otopark girişine adımı atar atmaz!

Hasanpaşa Gazhanesi Enerji Müzesi açılalı en fazla birkaç hafta olmuştur. Evime de yakın. Bugün gittim. Eve yakın olmasına rağmen hava sıcak olduğu için arabayla gittim ve arabamı en yakın sokaklardan birisine park ettim. Aslında hiç gerek yokmuş çünkü Gazhane’nin içinde İspark’ın otoparkı varmış hem de kapalı! Hem de müzenin yapısını hiç bozmuyor, iyi gizlenmiş!

Alana girerken ücret ödemiyorsunuz tıpkı içerdeki diğer müzelere girişte olduğu gibi. Oldukça geniş bir alana yayılmış binalar sizler için sürprizler saklıyor. Neredeyse başınızı çevirdiğiniz her yerde bir sürpriz, ilginizi çekecek bir detay var.

Gerek Beltur’a ait kafe, restoran ve dondurmacıda gerekse müzelerde ve kütüphanesinde hatta ortak çalışma alanında sade, zarif detaylar var, keza İstanbul Ktapçısı’nda da.  Gözü yormayan, şık, sade, insana rahatlık ve huzur veren, kendisinin biricik olduğunu hissettiren detaylar var. Ne dekorasyon ne de müzeler Gazhane’nin önüne geçmemiş ama silik de değiller. Personel, müze personeli – Yunus Bey’e verdiği bilgiler için tekrar teşekkür ederim. – Gazhane’nin yeni halinde emeği geçen herkesin özendiği, dikkatli ve titiz çalıştığı çok belli, yansımış Gazhane’ye. Hafif hafif esen rüzgâr da cabası. Yaklaşık üç saat kalmışım Gazhane’de, vaktin nasıl geçtiğini anlayamadım bile.

Müzelerdeki sergiler Gazhane’nin temasıyla uyumlu ama bunun yanısıra edebiyat bilim, fizik, felsefe, sanat da var müzelerde. Şehirler, meydanlar, suyun hareketleri, Avanak Avni, Akbaba Dergisi de var. Gazhane’deyken bir an içimden Zihni Sinir’in de proceleri ( ! ) olsaydı diye geçti içimden. Hem çizgi, hem bilim. Zihni Sinir’in de enerjiyi esas alan projeleri vardı.

Bu alanda yaşanmışlık var, Gazhane ve Gazhane’nin detayları mümkün olduğunca korunmuş. Demir kapılar, neredeyse göğe uzanan dev fırınlar, Afife Batur Kütüphanesinin taş zemini, birden karşınıza çıkan paket taşlı yol, rayların üzerindeki demir arabanın yıpranmış kısmı. Demir kapılar, atölyenin çatısından kenardan aşağıya doğru inen yağmur borusu ve daha niceleri, hep korunmuş. Elden geçirilmiş. Hatta yine ummadığınız bir yerde karşınıza çok eski tuğlalar çıkıyor, hem de toprağın içinden!

Sanayi ve yaşanmışlık bir arada burada. Bu iki unsura bilim, şimdiki zaman ve gelecek, sanat ustaca yerleştirilmiş. Gözümün aradığı tek detay okul öncesi çocuklar için bir alan ya da sergiydi. Belki vardır da ben görmemişimdir, belki Yunus Bey veya diğer rehberler okul öncesi çocukların anlayabileceği şekilde de sergileri anlatıyorlardır. Bu konuyu bilmiyorum. Gerçi okul öncesi çocuklar sergileri kendilerine göre yorumlayabilirler ve onlar için ilginç bir deneyim olabilir. İstanbul Kitapçısı’nda her yaş grubuna göre kitap var.

Gazhane Enerji Müzesi hakkında sayfalarca yazı yazabilirim, yazarım da ama gidip görmeniz, yaşanmışlığı hissetmeniz, bizler için ustaca, zevkle ortaya çıkarılmış, düzenlenmiş Canım İstanbul’umun Canım Kadıköy’ünde Hasanpaşa’da yer alan Gazhane Enerji Müzesi’ni ilk fırsatta ziyaret etmenizi isterim.

Hatta oradayken sizi arayanlara “Sanayideyim! Müze gezip, kitap alıp, yemek yiyorum. Birazdan da tiyatro izleyeceğim” dersiniz!

Tiyatro da başka bir sürpriz olsun!

28 Temmuz 2020, OZM